شرح مقاله

 وقتی این همه اصرار بدون ادله در برابر ادله های بدون پاسخ به وجود می آید؛ آیا نباید ظن فساد برد؟

وقتی این همه اصرار بدون ادله در برابر ادله های بدون پاسخ به وجود می آید؛ آیا نباید ظن فساد برد؟

 نمی دانیم چرا آقایان آدرس غلط می دهند. سدی در بالادست شیراز در حال احداث است؛ این سد مجوز سازمان حفاظت از محیط زیست را نگرفته است و از بیت المال بنا به اظهارات عزیزان، 25 میلیارد تومان در این طرح هزینه شده است. آیا این بازی با بیت المال نیست؟  

 پاسخ میرمهدی اسدی، سخنگوی مجمع دانشجویان عدالتخواه به اظهارات اخیر رییس شورای شهر شیراز

 

اظهارت آقای حقدل را در رسانه ها خواندم. جالب است که یک مسئول شهری به عنوان کسی که باید مورد سوال و استیضاح از جانب مردم و علی الخصوص قشر دانشجو قرار بگیرد؛ شاید آقایان انتظار دارند وقتی به وظیفه خود(پاسخگویی) عمل نمی کنند ما هم به وظیفه خود(مطالبه گری) عمل نکنیم.

اما در رابطه با سد تنگ سرخ نمی دانیم چرا آقایان آدرس غلط می دهند. سدی در بالادست شیراز در حال احداث است؛ این سد مجوز سازمان حفاظت از محیط زیست را نگرفته است و از بیت المال بنا به اظهارات عزیزان، 25 میلیارد تومان در این طرح هزینه شده است. آیا این بازی با بیت المال نیست؟ مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه های شیراز این موضوع را جرم انگاری کرد. آقای حقدل اگر فکر می کنند جرمی اتفاق نیفتاده است؛ به جای برچسب زنی پاسخ شفاف بدهند.

 

از طرفی کارشناسان، ساخت این سد را باعث خشک شدن دریاچه ی مهارلو می دانند. آیا آقایان تعهد می دهند فاجعه ای که برای دریاچه ی ارومیه اتفاق افتاد؛ تکرار نشود؟ بادهای نمکی و اکسید آرسنیک هدیه ی خشکی مهارلو به مردم نخواهد بود؟

از بُعدِ پدافند غیر عامل، هر عقل سلیمی می فهمد که در بالادست شهر نباید سد ساخت. بلایای طبیعی نظیر طوفان کاترینا و زیر آب رفتن 80 درصد شهر نیو اورلئان در اثر شکستن سد در این طوفان، که خسارتِ شکستنِ سد بسیار بیشتر از طوفان بود پیش روی ماست. یا در همین موصلِ عراق ، سد موصل به نقطه ی درگیری گروه های عراقی با داعش تبدیل شده است؛ چراکه در اثر تخریب این سد شهرهای بغداد و موصل به زیر آب خواهند رفت. ساخت سدی که در پایین دست آن شهرک 40هزار نفری برف فروشان، بیمارستان 1000 تخت خوابی، سالن 6000 نفری و بسیاری موارد دیگر جانمایی شده است؛ کارِ عقلِ سلیم می تواند باشد؟

 

در حادثه قطار، طیفِ حامی جریانِ سیاسی آقایان، هشتگ قطار شرمساری را برگزید. ما هم معتقدیم حادثه ی قطار مایه ی شرمساری طراحی کنندگان سیستمی ست که 2000 خطای ثبت شده را دارد و معتقدیم راهبر قطار و سوزنبان در ردیف آخرِ متهیمن قرار دارند. حال سوال اینجاست در صورت فعال شدن گسلِ سبزپوشان، یا حادثه ی تروریستی در محدوده ی سد چه کسی پاسخگوی بمب ساعتی کارگذاشته شده، بالای سرِ مردم است؟ آیا نیروهای امنیتی سد مورد مواخذه قرار می گیرند؟ یا مسئول شیفت شبِ دریچه ی سد؟ یا آقای حقدل و دوستانشان؟

وقتی این همه اصرار بدون ادله در برابر این همه ادله ی بدون پاسخ به وجود می آید؛ آیا نباید ظن فساد برد؟

 

من فکر می کنم ایشان از سال 92 تا به الان هر شب خواب صندوق های رای را می بیند که به هر کس که نقدی مطرح می کند؛ برچسب سیاسی می زند. ما این اتهام زنی ها را از سر دلسوزی برای شهر نمی دانیم. تشکل های دانشجویی بارها در طی سه سال گذشته از آقای رییس دعوت کرده اند که در جلسات مطالبه ی دانشجویی شرکت کنند و همان طور که رهبری امر فرموده اند؛ پاسخگوی دانشجویان باشند؛ اما آقای رییس هر بار دامن کشان از پاسخگویی گریخته اند؛ شاید ایشان فکر می کنند مصلحت ایشان بر مصلحت رهبری اولی ست.

 اما آقای حق دل تیمی که سه- هیچ عقب است دفاع نمی کند. عملکرد سه سال گذشته ی شورا در مسئله حاشیه نشینی، شکاف طبقاتی، لوکس سازی، عمران کور، حمل و نقل و ترافیک پیش روی مردم است و مردم بهترین قاضی هستند. عملکرد شورا نشان می دهد؛ سه هیچ از خودش عقب است؛ ای کاش شما به جای دفاع متعصبانه از عملکرد خود با تغییر تاکتیک؛ به فکر اصلاح وضع موجود طی ماه های اندکِ باقیمانده می افتادید. ما دوست نداریم شما زمین بخورید.

 

مردم می بینند پل 30 میلیاردی ستارخان در عرض دو سال تبدیل به پارکینگ خودروها شده است. می بینند که حمل و نقل عمومی مورد توجه شورا نیست. می بینند که در حالی که فقر و تبعیض در شهر موج می زند؛ شورا با پل شیشه ای علی بن حمزه و المان 4 میلیاردی در میدان ولی عصر(عج) به مستضعفان دهن کجی می کند.

مردم می بینند که برخی به جای پاسخگویی در جلسه ی از کوشکک تا سئول، مسئول دفترشان را می فرستند تا جلسه را به هم بریزد. مردم سفرهای غیر ضرور آقایان را به فرنگ می بینند. مردم شاسی بلند و خانه ی بالای شهر آقایان را می بینند و به شعارهایشان ریشخند می زنند.

لطفا از ثبت ایمیل های جعلی خود داری کنید.